მთარგმნელი: კონსტანტინე ჭიჭინაძე
|
თვალცეცხლა კერპო, გთხოვ ღამით მაინც გახდე როგორმე ჩემი მდომელი! ჩემს წამებულ გულს შენთან შეხვედრით, სევდა ჩაუქრე დაუცხრომელი!
აი, სავსებით რაც მე მჭირდება, მუშკამბრის ფერის ორი კულულით ჩემი ხომ ძალგიძს შენ დამშვიდება.
მუდამ იჩენენ ხომ ფადიშანი, შემც ამ მათხოვარს ფადიშას თვალით გულკეთილობის მიეც ნიშანი.
ნიზამიმ თავი გამოიმეტა, მონათმოვაჭრის კარებთან დასვი მოდარაჯედ და თავის იმედად! |
