|
სადღაც... ბურუსში, ართვინისაკენ მთათა მაღალთა ცისფერი უბე, ვითარცა მახვილს გულში განწონილს, დღემდე შეჰკვნესის მეჩეთის გუმბათს... ალბათ მოლათა გაბმული ზარი განფენილია ალაჰის ქებად... ვერ გწყდებათ თვალი და გული ჩემი თქვენ, შორეულო ქართულო მთებო! |
ოჩოპინტრე
გაგაგა
ფდფდფ
ოჩოპინდრე
